ΜΠΕΡΛΟΥΣΚΟΝΙ : "ΣΤΡΑΤΙΑ ΤΟΥ ΚΑΛΟΥ" ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ
Μετά τον «άξονα του κακού» του Τζορτζ Μπους, έρχεται ο νεοεκλεγείς- για τρίτη φορά- πρωθυπουργός της Ιταλίας, Σίλβιο Μπερλουσκόνι, να κάνει λόγο για τη «στρατιά του καλού»- με άλλα λόγια - να απελαθούν στρατιές μεταναστών, ώστε κατά τον Καβαλιέρε να προστατευτούν από το κακό οι πολίτες.
Μία ημέρα μετά την εκλογή του ο κ. Μπερλουσκόνι τόνισε ότι «πρέπει να ενδυναμωθούν τα πλησίον του πολίτη αστυνομικά τμήματα για να διατεθεί υπέρ αυτού και εναντίον του κακού μία στρατιά του καλού».
Και πρόσθεσε: «Πρέπει να κάνουμε νέο ξεκίνημα, με τη σύμφωνη γνώμη των ενδιαφερομένων, να στείλουμε στα σπίτιά τους ξένους που δεν ανήκουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση, που δεν έχουν δουλειά, κατοικία και ζουν εγκληματώντας».
Αναλυτές εκτιμούν ότι η κίνηση αυτή έρχεται από τον νεοεκλεγέντα πρωθυπουργό ως χείρα φιλίας προς τη Λέγκα του Βορρά, που έχει σκληρή πολιτική αναφορικά με τη μετανάστευση, και θα αποτελέσει τον βασικό του σύμμαχο.
ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ ΚΑΙ ΤΟΥΡΚΟΙ ΣΤΙΣ ΒΡΥΞΕΛΛΕΣ
Email από brussels*****@gmail.com
"Αυτή η πρό(σ)κληση εστάλει σε όλα τα μέλη της Ευρωπαικής Επιτροπής σήμερα το πρωί. Μάλλον η πολιτική αστάθεια στη FYROM δεν εμποδίζει κάποιους να συνεχίζουν την προπαγάνδα και να κερδίζουν υποστηρικτές της κατα φαντασίαν "ιστορία" τους.
Βρυξέλλες 15/04/2008,
Βοστρυχοδάμων"
Στη σελίδα 2 βλέπουμε του"συνήθεις υπόπτους" πίσω απ΄τη διοργάνωση του "φόρουμ"..
Το Greece-Salonika είχε προειδοποιήσει για τη "σύμπραξη Μακεδόνων/Τούρκων" και για το εν λόγω "συνέδριο¨απ΄την 1η Απριλίου..
Περισσότερα εδώ:
Σύμπραξη "Τούρκων δυτικής Θράκης" και "Μακεδόνων" στις 17 Απριλίου!
(Greece-Salonika 1/4/'08)
ΣΧΟΛΙΟ
ΓΙΑ ΝΑ ΞΑΝΑΘΥΜΗΘΟΥΜΕ.....
ΑΝΤΙΘΕΤΟΣ Ο ΞΑΒΙΕ ΣΟΛΑΝΑ ΣΤΟ ΒΕΤΟ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ. ...
...ΘΑ ΤΟΝ ΒΡΟΥΜΕ ΜΠΡΟΣΤΑ ΜΑΣ !!!
"ΝΙΚΗ Η ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑ" ΗΤΑΝ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΩΝ ΗΠΑ
Οι προσπάθειες για το μεγάλο συμβιβασμό ανάμεσα στις εθνικές και θρησκευτικές ομάδες, αναδεικνύεται σε κομβικό σημείο της αμερικανικής πολιτικής στο Ιράκ, λίγους μήνες πριν παραδώσει η Ουάσιγκτον την εξουσία στους Ιρακινούς.
Η εξισορρόπηση των συμφερόντων ανάμεσα στους σιίτες και τους σουνίτες που ερίζουν για άμεσες εκλογές και εξουσία, στους Κούρδους και τους Τουρκμένους που απαιτούν αυτονομία, χρειάζονται χειρισμούς ικανούς αφ’ ενός να αποτρέψουν τον εμφύλιο και αφ’ ετέρου να διευκολύνουν την ανάδειξη φιλοαμερικανικής κυβέρνησης, όταν έρθει η ώρα των εκλογών.
Ο Λευκός Οίκος αντιλαμβάνεται τις δυσκολίες του εγχειρήματος και πολύ θα ήθελε να αναλάβουν ο ΟΗΕ και το ΝΑΤΟ ενεργό ρόλο όχι μόνο για να αποφύγει τις ευθύνες μιας εσωτερικής σύρραξης αλλά και για να απεμπλακεί στρατιωτικά από το Ιράκ.
Έτσι, η επέμβαση μετατρέπεται σε ΝΑΤΟϊκή υπόθεση και οι ΗΠΑ αποκτούν ευελιξία για περαιτέρω πειράματα εκδημοκρατισμού στην περιοχή της μείζονος Μ. Ανατολής.
Πρόκειται για ένα παλιό σχέδιο της νεοσυντηρητικής θρησκευτικής δεξιάς κυβέρνησης που ονομάστηκε
«Εξαγωγή Δημοκρατίας»
Η μεσσιανική εξωτερική πολιτική που απέκτησε το όνομα democratic globalism και ευνοεί τον παγκόσμιο εκδημοκρατισμό καθεστώτων, ζυμώνεται μέσα στα ακραία συντηρητικά think tanks των Ηνωμένων Πολιτειών και ιδιαίτερα σ’ εκείνα που επηρέασαν καθοριστικά τις αποφάσεις του προέδρου Μπους.
Το American Enterprise, μια «δεξαμενή σκέψης» στην οποία έχουν βρει στέγη τα «γεράκια» της εξωτερικής πολιτικής, στα ερωτήματα «πού θα εισβάλλουμε», «πού θα φέρουμε δημοκρατία», επικαλείται το απλούστατο κριτήριο: όπου χρειάζεται.
Ο Μπους εκτιμά ότι τα τυραννικά καθεστώτα της Μ. Ανατολής ευθύνονται για την έξαρση της ισλαμικής τρομοκρατίας και αποφάσισε να «χτίσει» τη νέα πολιτική ασφαλείας της αμερικανικής υπερδύναμης με άξονα την αλλαγή της αραβικής πολιτικής κουλτούρας.
Ένα νέο βιβλίο διασαφηνίζει αυτήν τη συντηρητική θεώρηση της εξωτερικής πολιτικής για τη νέα εποχή, διαμορφώνοντας την ατζέντα των προεδρικών εκλογών του Νοεμβρίου, με επικίνδυνους αφορισμούς:
«Δεν υπάρχει μέση οδός για τους Αμερικανούς: Νίκη ή ολοκαύτωμα», γράφει αποφασιστικά.
Συγγραφείς του δύο γνωστά πρόσωπα του περιβάλλοντος Μπους, ο πρώην σύμβουλος του Πενταγώνου Ρίτσαρντ Περλ, γνωστός και ως «πρίγκιπας του σκότους», και ο Ντέιβιντ Φραμ, πρώην συντάκτης των λόγων του Aμερικανού προέδρου, στον οποίο αποδίδεται η αλήστου μνήμης έκφραση «άξονας του κακού».
Με τον εύγλωττο τίτλο «An End to Evil: How to win the war on Terror"; («Το τέλος του κακού: Πώς θα κερδίσουμε τον πόλεμο της τρομοκρατίας») οι συγγραφείς αποκαλύπτουν τις επόμενες κινήσεις του Τζορτζ Μπους.
Σε 284 σελίδες συμπυκνώνονται οι προτάσεις προς τον Τζορτζ Μπους και προς το κυβερνητικό επιτελείο των ΗΠΑ.
-
* Να υποστηρίξει την ανατροπή των «μουλάδων-τρομοκρατών» στο Ιράν.
-
* Να προκαλέσει την πτώση του «τρομοκρατικού» καθεστώτος στη Συρία.
-
* Να αποδεχτεί ότι η πολιτική της Σαουδικής Αραβίας αποτελεί κίνδυνο για τις ΗΠΑ και να κατατάξει τη χώρα αυτή στο εχθρικό στρατόπεδο.
-
* Να αναγνωρίσει ότι η Γαλλία είναι επίσης στο εχθρικό στρατόπεδο.
-
* Να απαιτήσει την αλλαγή του καταστατικού του ΟΗΕ ώστε να επιτραπεί το δικαίωμα στην αυτοάμυνα, ειδάλλως να αποχωρήσουν οι ΗΠΑ από το διεθνή οργανισμό.
-
* Να προχωρήσει σε αποκλεισμό της Β. Κορέας, εάν οι διπλωματικές πιέσεις δεν επιτύχουν την κατάργηση του πυρηνικού της προγράμματος της χώρας αυτής.
-
* Να εγκαταλείψει την «ουτοπική σκέψη» ότι η δημιουργία παλαιστινιακού κράτους θα συμβάλει καθ’ οιονδήποτε τρόπο στην ασφάλεια των ΗΠΑ και των συμμάχων της.
-
* Να μεταλλαχθεί ο αμερικανικός στρατός σε «αντιτρομοκρατική δύναμη», και να περιοριστεί ο ρόλος των «ανεπαρκών κρατικών μηχανισμών» όπως είναι η CIA, το FBI ακόμη και το Στέιτ Ντιπάρτμεντ.
Το βιβλίο-μανιφέστο, που διακηρύσσει με σαφήνεια ότι η σκληρή γραμμή στην εξωτερική πολιτική είναι η ασφαλέστερη, ταυτίζεται με τις απόψεις των πρετοριανών της κυβέρνησης (Τσένι, Ράμσφελντ, Γούλφοβιτς), που υποστηρίζουν επίσης την εξαγωγή δημοκρατίας ακόμη και με στρατιωτική βία.
Ας θυμηθούμε, μόνο, την προφητική και αποκαλυπτική δήλωση του Αμερικανού αντιπροέδρου Ντικ Τσένι, το ’96:
«Το πρόβλημα είναι ότι ο καλός Θεός δεν φρόντισε να τοποθετήσει τα αποθέματα πετρελαίου και φυσικού αερίου εκεί όπου υπάρχουν δημοκρατικές κυβερνήσεις».
Το καταλάβατε κύριοι πολιτικοί ;
ΣΚΟΠΙΑ ΧΩΡΙΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ¨ ΤΕΛΕΙΑ ΚΑΙ ΠΑΥΛΑ¨
Μία πρέπει να είναι πλέον η εθνική γραμμή της Ελλάδας απέναντι στην ονομασία των Σκοπίων, μετά τις ξεκάθαρες προθέσεις της Ουάσινγκτον να μας βάλει φωτιά, με τις δηλώσεις επίσημων εκπροσώπων της περί ύπαρξης «Μακεδονικής εθνότητας» και «Μακεδονικής γλώσσας».
Απόψεις που δείχνουν ότι η «βαλίτσα» πάει πολύ μακριά. Αποκαλύφθηκε ουσιαστικά ποιος είναι ο στόχος που κρύβουν πίσω απ' την επιμονή για την ιδιοποίηση του ονόματος της Μακεδονίας μας.
Ο κ. Καραμανλής, που ως πρωθυπουργός χειρίζεται το θέμα, πρέπει να αναθεωρήσει τα περί σύνθετης ονομασίας.
ΘΑ ΠΝΙΞΕΙ ΤΟ ΒΕΤΟ Η ¨ΝΕΑ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ¨
Στα χρόνια που κύλησαν από τις αρχές της δεκαετίας του 1990, όταν απρόθυμα ανεξαρτητοποιήθηκε και η πρώην Ομόσπονδη Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Μακεδονίας, αφού είχε ήδη διαλυθεί η Γιουγκοσλαβία, διαλύθηκαν και οι αυταπάτες συμπάθειας προς ένα μικρό κράτος, τις οποίες έτρεφε ακόμη τότε ένα τμήμα της ελληνικής κοινής γνώμης.
Διαπίστωσαν οι πάντες ότι έχουμε να κάνουμε με αδίστακτους πολιτικούς παραχαράκτες και ιστορικούς απατεώνες στα Σκόπια, οι οποίοι προκειμένου να σφυρηλατήσουν μια αναγκαία τεχνητή εθνική ταυτότητα του σλαβικού φύλου που εκπροσωπούν, για να μη διαλυθεί το τεχνητό κράτος τους, δεν είχαν καμιά αναστολή να καταφύγουν σε ασύστολα ψεύδη: Έβγαλαν τον Μεγαλέξανδρο ...; Σλάβο που μιλούσε βουλγαρική διάλεκτο (!), προσπάθησαν ανενδοίαστα να οικειοποιηθούν σύμβολα που εξόφθαλμα ανήκουν στην ελληνική παράδοση της Μακεδονίας και πάει λέγοντας.
Έτσι και εκχωρηθεί το όνομα «Νέα Μακεδονία» σε τέτοιους τύπους, αυτοί θα μας καβαλήσουν! Ο αλυτρωτισμός τους θα γίνει ...; «τούρμπο» και σε λίγο θα βγάλουν ...; «παράνομη» την Eλληνική Μακεδονία!
Ένα και μόνο όνομα δεχόμαστε για τα Σκόπια.
Όνομα που δεν θα έχει τη λέξη «Μακεδονία». Τελεία και παύλα.
Διαφορετικά το μέλλον θα είναι ζοφερό. Τα σημερινά ελληνικά σύνορα κάθε άλλο παρά είναι διασφαλισμένα από τη στιγμή που ο σπόρος για ένα ενιαίο κράτος με τίτλο «Μακεδονία» φυτρώσει σε κάποια χρόνια...
Και μετά... Αλλά καλύτερα ας μην το σκεφτόμαστε. Τα λέμε με κάθε αίσθημα ευθύνης.
Χτυπάμε ΚΑΜΠΑΝΑ.
Τα περί «Μακεδονικής γλώσσας» και «Μακεδονικού έθνους» δεν τα λένε τυχαία...
Κάτι έχουν στο μυαλό τους.
Από τη στιγμή που κι εμείς συναινέσαμε σε αλλαγή συνόρων.
Ακόμη και στη γειτονιά μας.
ΥΓ.
ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΛΙΓΕΣ ΦΟΡΕΣ ΠΟΥ ΣΥΜΦΩΝΟΥΜΕ ΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΟΥ ΛΑΟΣ ΤΟΝ κ. ΚΑΡΑΤΖΑΦΕΡΗ
Διαβάστε παρακάτω ένα απόσπασμα απο την ομιλία του στη Βουλή
Κ. Καραμανλή
Βάλατε βέτο. Πού; Σε τι βάλατε βέτο; Στο όνομα «Μακεδονία»; Το όνομα «Μακεδονία» το έχετε χαρίσει:
«Είναι δικό σας». Η κουβέντα γίνεται για το πρόθεμα. Για το πρόθεμα γίνεται η κουβέντα!
Και δεν το λέω εγώ.
Το λέει αυτός ο τύπος ο οποίος κινείτο κάποτε πολιτικά πιο αριστερά από το
Συνασπισμό, αλλά η «μαύρη τρύπα» της Νέας Τάξης Πραγμάτων τον ρούφηξε -κι αυτό είναι ένα μήνυμα προς όλους, να προσέχουμε τη «μαύρη τρύπα» του αμερικανισμού τον κ. Χαβιέ Σολάνα, ο οποίος είναι ό,τι θέλει ο Αμερικανός. Πότε τον κάνει γραμματέα του ΝΑΤΟ, πότε τον κάνει Ύπατο Αρμοστή εδώ στην Ευρώπη, πότε τον έχει και καθαρίζει, ξέρω εγώ, τις τουαλέτες, πότε τον βάζει το παιδί του ασανσέρ κ.λ.π..
Εν πάσει περιπτώσει, αυτός ο τύπος είπε δημόσια ότι μια λέξη μας χωρίζει. Μία λέξη μας χωρίζει! Περί αυτού πρόκειται.
Άρα, λοιπόν, η οποιαδήποτε διαφορά είναι μία λέξη και την ψάχνετε τη λέξη. Είπατε πριν μερικές μέρες σήμερα δεν σας άκουσα για γεωγραφικό προσδιορισμό.
Εσείς το αποφεύγετε, αλλά το πολύ λέει κυρία Υπουργός Εξωτερικών. Άρα, περί αυτού πρόκειται.
Δηλαδή, αν αύριο τα Σκόπια πουν «Άνω Μακεδονία», είμαστε καλά.
Αν πουν « Άνω Μακεδονία»,είμαστε καλά!
Αν και βεβαίως αυτό το οποίο τώρα προτάσσεται και το ξέρετε ότι προτάσσεται από πάρα πολλές πλευρές- είναι το πολυφορεμένο εις το παρελθόν από Πινέιρο, από Βανς «Νέα Μακεδονία».
Μιλάμε για τρία γράμματα. Η όλη υπόθεση είναι τρία γράμματα: «Νέα» Μακεδονία. Ναι, Μακεδονία, αλλά και τρία γράμματα έχει, κύριε Πρωθυπουργέ, η λέξη «όχι» σ’ αυτό που θέλουν να κάνουν στη Μακεδονία!
Επιτέλους, ΟΧΙ !
Για να θυμηθούμε
Αντίθετος ο Ξαβιέ Σολάνα στο Βέτο
Την αντίθεση του με την πρακτική του βέτο εξέφρασε ο ύπατος εκπρόσωπος της ΕΕ για την εξωτερική πολιτική και την πολιτική άμυνας, Χαβιέρ Σολάνα, μετά τη συνάντηση που είχε με τον πρόεδρο της ΠΓΔΜ Μπράνκο Τσερβένκοφσκι. στις Βρυξέλλες.
Ο κ. Σολάνα είπε ότι ελπίζει να υπάρξει λύση στις διαπραγματεύσεις που θα διεξαχθούν στη Νέα Υόρκη για το θέμα της ονομασίας της ΠΓΔΜ ενώ ο πρόεδρος της γειτονικής χώρας απέρριψε το ενδεχόμενο επιβολής λύσεων αλλά και τους χρονικούς περιορισμούς για την επίτευξη συμφωνίας ενώ επέμεινε ότι η ονομασία είναι ένα διμερές ζήτημα, και την αποσυνέδεσε από την ευρωατλαντική προοπτική της ΠΓΔΜ.
Η Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου υιοθέτησε έκθεση προόδου του 2007 για την ΠΓΔΜ, η οποία θα τεθεί προς ψήφιση στην Ολομέλεια στις 10 Απριλίου.
Στην έκθεση συμπεριλήφθηκε τροπολογία η οποία μεταξύ άλλων «καλεί αμφότερα τα μέρη -;Ελλάδα και ΠΓΔΜ- να αυξήσουν τις προσπάθειές τους ώστε να ξεπεραστεί το θέμα, το οποίο σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να γίνει εμπόδιο στην είσοδο της FYROM σε διεθνείς οργανισμούς,όπως προβλέπει η ενδιάμεση συμφωνία του 1995».
Η αναφορά αυτή οδήγησε τους έλληνες ευρωβουλευτές - μέλη της Επιτροπής, Γιώργο Δημητρακόπουλο (ΝΔ),Μαριλένα Κοππά (ΠΑΣΟΚ) και Γιώργο Γεωργίου (ΛΑΟΣ) να καταψηφίσουν την έκθεση.
Το υπουργείο Εξωτερικών της ΠΓΔΜ εξέφρασε την ικανοποίησή του για την απόφαση της Επιτροπής του Ευρωκοινοβουλίου να συμπεριλάβει στην έκθεση τροπολογία η οποία «καλεί τις δύο πλευρές να εντείνουν τις προσπάθειές τους ώστε να ξεπεραστεί το θέμα της ονομασίας, το οποίο
σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να αποτελέσει εμπόδιο για την είσοδο της ΠΓΔΜ σε διεθνείς οργανισμούς, όπως προβλέπει η ενδιάμεση συμφωνία του 1995».
Σχόλιο: Λέτε στο τέλος να αποδειχθεί και το ΒΕΤΟ ΜΑΣ φιάσκο και να την ¨βρούμε¨ απο τους εταίρους μας στην Ε.Ε και τον Ξ. Σολάνα ;;; !!!
ΤΖΟΡΤΖ ΣΟΡΟΣ: " ΝΑ ΞΑΝΑΣΚΕΦΤΟΥΜΕ ΤΟΝ ΡΟΛΟ ΤΩΝ ΗΠΑ"
O Tζορτζ Σόρος επιτίθεται στον πρόεδρο Mπους χαρακτηρίζοντας την πολιτική του ως «φούσκα»
O ουγγρικής καταγωγής δισεκατομμυριούχος Tζορτζ Σόρος έχει ξοδέψει τέσσερα δισ. δολάρια για διάφορες αιτίες, από την καταπόλεμηση ασθενειών ως τη διεξαγωγή εκστρατειών υπέρ της δημοκρατίας. Tο τελευταίο του πάθος, όμως, είναι η πολιτική και έχει δεσμευθεί να διαθέσει το λιγότερο 15 εκατ. δολάρια για να συμβάλει στην ήττα του Aμερικανού προέδρου Mπους. Aλλά δεν αρκείται στο να διαθέσει το τεράστιο αυτό ποσό. Eπικρίνει με ιδιαίτερα αυστηρό όσο και κατηγορηματικό τρόπο την εξωτερική πολιτική του Aμερικανού προέδρου στο καινούργιο του βιβλίο «H Φούσκα της Aμερικανικής Yπεροχής» και δεν χάνει κάθε φορά ευκαιρία από το να περνάει τα μηνύματά του στα πανεπιστήμια.
Δημοσιογράφος του περιοδικού TIME μίλησε με τον Tζορτζ Σόρος θέτοντάς του σειρά ερωτήσεων γύρω από τις «προωθημένες» θέσεις του διεθνούς κύρους επιχειρηματία και δεδηλωμένου οπαδού του αμερικανικού συστήματος κοινωνικής και οικονομικής οργάνωσης.
- Ποιος είναι ο λόγος που ένας πολυεκατομμυριούχος επισκέπτεται τα πανεπιστήμια των HΠA;
- Στο βιβλίο μου, θεωρώ ότι δεν είναι αρκετό να απορρίπτει κανείς τις πολιτικές του Aμερικανού προέδρου σ’ αυτές τις εκλογές. Eκείνο που έχει πολύ μεγαλύτερη σημασία είναι να ξανασκεφτούμε το ρόλο της Aμερικής σε παγκόσμιο επίπεδο. Eίναι κάτι που αφορά το μέλλον του φοιτητόκοσμου που σπουδάζει στα πανεπιστήμια, γι’ αυτό και σπεύδω προς τους νέους να τους εξηγήσω γιατί ο νους πηγαίνει στους ναζί της Γερμανίας και τους κομμουνιστές της Σοβιετικής Ένωσης. H κυβέρνηση Mπους είναι ικανή να χαρακτηρίσει όσους αντιτίθενται στην πολιτική της μη πατριώτες κι αυτό θέτει εν κινδύνω την ουσία μιας ανοιχτής κοινωνίας.
- Πόσα ακόμη χρήματα προτίθεστε να διαθέσετε προκειμένου να δείτε τον πρόεδρο Mπους να ηττάται;
- Oσο το δυνατόν λιγότερα. Ωστόσο, η διαφορά ανάμεσα στα χρήματα που εχει στη διάθεσή της η μηχανή παραγωγής αλήθειας του Tζορτζ Mπους και στα χρήματα των επικριτών του είναι τεράστια.
- Ποιον από τους υποψηφίους των Δημοκρατικών θεωρείτε καταλληλότερο για το χρίσμα;
- Eνδιαφερόμουν για τον Xάουαρντ Nτιν. Σέβομαι το στρατηγό Kλαρκ, τον οποίο γνώριζα από τα Bαλκάνια. Aλλά είμαι γοητευμένος από το γερουσιαστή Kέρι, ο οποίος αναδεικνύεται σε πρωταγωνιστή αυτής της κούρσας για το χρίσμα των Δημοκρατικών. Kι αυτό γιατί ένας ήρωας του πολέμου που θέλει να χρησιμοποιήσει στρατιωτική δύναμη μόνον ως ύστατο μέσον μπορεί κάλλιστα να αντιπαρατεθεί και μάλιστα με επιτυχία έναντι σε έναν πολεμοκάπηλο πολιτικό, τον προέδρο Mπους, που δεν έχει βιώσει προσωπικά ένα πόλεμο.
H 11η Σεπτεμβρίου
Tο ζήτημα της 11ης Σεπτεμβρίου, ο Tζορτζ Σόρος το αναπτύσσει σε άρθρο του στο περιοδικό Atlantic Monthly με ένα τρόπο αρκετά προκλητικό. «Eίναι γενικά παραδεκτό ότι η 11η Σεπτεμβρίου άλλαξε τον ρουν της Iστορίας. Όμως πρέπει να αναρωτηθούμε τι συνέβη κι εξελίχθηκαν έτσι τα πράγματα. Πώς ένα μοναδικό συμβάν, ακόμη κι αν αφορά 3.000 απώλειες αμάχων, κατέληξε να έχει τόσο καταλυτικές επιδράσεις; H απάντηση δεν βρίσκεται τόσο πολύ στο ίδιο το γεγονός όσο στον τρόπο με τον οποίο το χειρίστηκαν οι HΠA, υπό την ηγεσία του Tζορτζ Mπους. (...) O Mπους κήρυξε τον πόλεμο στην τρομοκρατία και με το πρόσχημα αυτό εφάρμοσε μια ριζοσπαστική εξωτερική πολιτική, της οποίας οι αρχές είχαν διατυπωθεί πριν από την τραγωδία».
Όσο για το ποιες είναι, κατά τον Mπους, οι αρχές αυτές, ο Σόρος δεν κρύβει τα λόγια του.
«Oι διεθνείς σχέσεις είναι σχέσεις δύναμης, όχι δικαίου. H δύναμη επικρατεί και ο νόμος νομιμοποιεί αυτό που επικρατεί».
Στο επίκεντρο της ανάλυσης του Σόρος βρίσκεται η έννοια της αμερικανικής υπεροχής. Aυτός, άλλωστε, είναι και ο τίτλος του τελευταίου βιβλίου του «H Φούσκα της Aμερικανικής Yπεροχής», στο οποίο ο επιχειρηματίας προβλέπει ότι η ιδεολογία που κινεί αυτήν την περίοδο την αμερικανική πολιτική, μια μέρα θα σκάσει σαν φούσκα.
Aντλώντας συμπεράσματα από την εμπειρία του στις χρηματαγορές, ο Σόρος υπογραμμίζει ότι όσο αργότερα αντιληφθεί κανείς ότι πρόκειται για φούσκα, τόσο υψηλότερο είναι το τίμημα που πρέπει να πληρώσει.
«Aν μας χρειαζόταν ποτέ απόδειξη ότι το όνειρο της αμερικανικής υπεροχής είναι λανθασμένο, μας το δίνει το αποτέλεσμα της κατοχής του Iράκ. Aν αγνοήσουμε τις ενδείξεις τώρα, αργότερα θα το πληρώσουμε πιο ακριβά».
Πηγή : H Σημερινή - Διεθνή
ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΣΤΕ ΜΙΑ ΝΕΑ ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ
Λέγεται πως μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο πόλεμο, οι Γιαπωνέζοι, διαπιστώνοντας την τρομερή ήττα που υπέστησαν, έκαναν μια γενική αξιολόγηση της παγκόσμιας κατάστασης, και χάραξαν μια καινούργια πορεία για την Ιαπωνία. Η προσοχή όλων των ελιτίστικων κέντρων γνώσης της χώρας επικεντρώθηκε στήν ανάλυση της χώρας που τους νίκησε (Αμερική). Ποιά ήταν αυτή η χώρα που νίκησε τον τρομερό και ανώτερο πολιτισμό της Ιαπωνίας; Ποιά στοιχεία επέτρεψαν αυτή τη τρομερή ιστορική αλλαγή;
Μετά απο μια περίοδο τραγικών διαπιστώσεων και αυτογνωσίας, η Ιαπωνική ελίτ είδε και παραδέχθηκε την πραγματικότητα: η χώρα που τους νίκησε είχε πολύ μικρότερη σε διάρκεια ιστορία απο την Ιαπωνία, σχεδόν ανύπαρκτες παραδόσεις, και αποτελούνταν απο ένα συνοθύλευμα ανθρώπων με ελάχιστα κοινά ιστορικά και κοινωνικά στοιχεία. Η νίκη τους οφείλονταν σε ένα και μόνο λόγο - την ανάπτυξη της τεχνολογίας, κάτι που δεν απαιτούσε ούτε ένδοξους προγόνους, ούτε παραδόσεις.
Και αφού το πρόβλημα οριοθετήθηκε, σύντομα ακολούθησε και το στρατηγικό σχέδιο για την μελλοντική θέση της Ιαπωνίας στον κόσμο. Η μιλιταριστική διάσταση της Ιαπωνίας αντικαταστάθηκε με την οικονομική. Η Ιαπωνία δεν θα διεκδικούσε πιά εδάφη άλλων χωρών, αλλά θα επικέντρωνε την προσοχή της στην επιστημονική ανάπτυξη της οικονομίας της. Επιστημονικές έρευνες, και ανάπτυξη προιόντων με επίκεντρο την αγορά.
Η συνέχεια είναι γνωστή. Απο το απόλυτο μηδέν, και μέσα απο την τέφρα του πολέμου, η Ιαπωνία προόδευσε, χάρι στην αφοσίωσή της στο μακροχρόνιο σχέδιο ανάπτυξης που επηνόησε. Το μήνυμα για τις νέες στρατηγικές και στόχους για την ανάπτυξη της χώρας, μεταφέρθηκε μέσα απο τα σχολεία και τις επιχειρήσεις σε όλους τους πολίτες. Για χρόνια, το μήνυμα επαναλαμβανόταν. Μέχρι που έγινε συνείδηση.
Η συλλογική συνείδηση και πίστη μιάς κοινωνίας σε συγκεκριμένα πρότυπα, καθορίζει και το γενικό κλίμα και συμπεριφορά μιάς χώρας. Οταν στη συλλογική συνείδηση μιάς κοινωνίας το πρότυπο είναι η θρησκεία, η κοινωνία αυτή γίνεται θεοκρατική. Οταν το πρότυπο είναι η οικονομική ανάπτυξη και οι επιχειρήσεις, η κοινωνία αυτή γίνεται κέντρο επιχειρήσεων και πλούτου. Οταν η συλλογική συνείδηση στρέφεται στο παρελθόν, η κοινωνία αποκτά εσωστρεφή κόμπλεξ χωρίς διέξοδο. Οταν η συλλογική συνείδηση στρέφεται στο μέλλον, η κοινωνία ανοίγει, συναναστρέφεται, μορφώνεται, προοδεύει.
Σε αντίθεση με το ιστορικό παράδειγμα της Ιαπωνίας που επιχείρησε να διαμορφώσει ( και πέτυχε), μια συλλογική συνείδηση που να στρέφεται προς το μέλλον, χωρίς μοιρολατρίες για το παρελθόν, υπάρχει η τραγική περίπτωση της Ελλάδας, μιάς χώρας βυθισμένης σε μόνιμη παρακμή. Προβλήματα δεκαετιών ζητούν πια τη λύση τους. Οι μεταπολεμικές κυβερνήσεις της Ελλάδας, όχι μόνον δεν επιχείρησαν να δημιουργήσουν ένα μακρόχρονο σχέδιο οικονομικής ανάπτυξης, αλλά έκαναν συνειδητές προσπάθειες να δημιουργήσουν μια συλλογική συνείδηση επικεντρωμένη σε αντιδυτικά και αντιεπιχειρηματικά ένστικτα.
Ο ωμός λαικισμός που σάρωσε τη χώρα μας τα τελευταία είκοσι χρόνια, ήταν συνειδητή στρατηγική μιάς ομάδας πολιτικών που σκοπό τους είχαν να αδρανοποιήσουν τα θετικά στοιχεία του Ελληνα που διψά για το μέλλον, και να τον καθηλώσουν στην εξάρτησή του απο τους κομματικούς μηχανισμούς. Το σχέδιο έφερε τα αναμενόμενα αποτελέσματα. Κατέλυσε καθε έννοια αξιοκρατίας, κάθε ιεραρχία διοίκησης, φέρνοντας στην Ελλάδα μια νοοτροπία απόλυτου αμοραλισμού.
Μια ολόκληρη γενιά ανθρώπων μεγάλωσε με ιδέες αντιδυτικές και αντιεπιχειρηματικές, με μόνο όραμα το βόλεμα, τη γρήγορη κατηγορία τρίτων σαν υπεύθυνους όλων των δεινών μας, μιά γενιά βυθισμένη στην πλήρη άγνοια των γεγονότων του εξωτερικού κόσμου και των τεραστίων αλλαγών των τελευταίων χρόνων.
Στη σημερινή Ελλάδα, τα τρία κέντρα που παράγουν μαζική ιδεολογία, κομμουνιστές, ακροδεξιοί και Εκκλησία, μην έχοντας πια τι άλλο να πουλήσουν, ενώθηκαν για διαφορετικούς λόγους κάτω απο τη ιδια λαικίστικη παντιέρα του Εθνικισμού, καλώντας στους κόλπους τους περίεργα και ετερόκλητα στοιχεία φανατικών νεο-ορθοδόξων, μετα-κομμουνιστών, και φασιστών. Μια παράδοξη συμμαχία στοιχείων, που σε άλλες εποχές θα ήταν ιδεολογικοί αντίπαλοι, μοιράζονται σήμερα την ίδια ρητορική, και σκορπίζουν κίνδυνο, και καταστροφολογία. Ακόμα και η επονομαζόμενη Δεξιά, προσπαθεί παντού και πάντα να συμπεριφέρεται σαν αριστερό κόμμα.
Στους κλασικούς αγώνες του έθνους κατα των Τουρκων, της ΕΟΚ, του ΝΑΤΟ και λοιπών άλλων φανταστικών δυτικών συνδικάτων, προστέθηκαν τώρα και οι καινούργοι αγώνες κατά της Παγκοσμιοποίησης, της τεχνολογίας, της αλλοτρίωσης των ιερών της φυλής απο τον αυξανόμενο Αμερικανισμό, και ο τρομερός αντισημιτισμός.
Στην απλή και λαικίστικη σκέψη του αμόρφωτου Ελληνα, ξένοι (γερμανικοί) δάχτυλοι έφτιαξαν τη Σκοπιανή Μακεδονία για να πλήξουν τις πολιτιστικές ρίζες των Ελλήνων, ο Πάπας μαζι με μουσουλμάνους και Εβραίους συνωμοτεί για τον αποκλεισμό των Ορθοδόξων (εξου και ο πόλεμος της Γιουγκοσλαβίας), οι Αμερικανοί δεν παράγουν πλέον τίποτα εκτός απο μαζικούς πολέμους και τεχνολογία, και οι Εβραίοι συνεχίζουν την κατάκτηση του κόσμου.
Το βασικό πρόβλημα της μεταπολεμικής Ελλάδας είναι η αδυναμία της να παράγει μαζική ιδεολογία στηριγμένη στην ηθική, την οικονομική ανάπτυξη, τις επιχειρήσεις, την τεχνολογία, τη γνώση.
Η αδυναμία της χώρας μας να δημιουργήσει μια συλλογική συνείδηση που να στηρίζεται στη επιχειρηματικότητα, τη σκληρή και τίμια δουλειά, τη γνώση και την ηθική, έχει φέρει πια την Ελληνική κοινωνία σε πλήρες αδιέξοδο. Μεσα απο αυτες τις συνθηκες, η Ελλαδα ατενίζει το μέλλον της.
Μέσα σ’αυτες τις συνθήκες (εκτός αν κάτι αλλάξει σύντομα), η Ελλάδα ΑΙΜΟΡΑΓΕΙ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΑ.
locus publikus