Η ΑΝΕΜΟΓΕΝΝΗΤΡΙΑ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ
Σε ένα χωριό στις βελγικές Αρδένες, το Μεσνίλ Εγκλίζ, κοντά σε ένα γερμανικό πυρηνικό εργοστάσιο, εφαρμόζεται ένα ιδιόμορφο οικολογικό, πράσινο ενεργειακό πρόγραμμα.
Σε ένα χωριό στις βελγικές Αρδένες, το Μεσνίλ Εγκλίζ, κοντά σε ένα γερμανικό πυρηνικό εργοστάσιο, εφαρμόζεται ένα ιδιόμορφο οικολογικό, πράσινο ενεργειακό πρόγραμμα.
Αντισυνταγματική σε όλα τα σημεία της είναι η τροπολογία που ψηφίστηκε στη Βουλή για τη λειτουργία καμερών στους δημόσιους χώρους αποφάσισε η Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα. Στη σχετική ανακοίνωση της, η Αρχή δηλώνει ρητά πως η χρήση καμερών καταστρατηγεί το ατομικό δικαίωμα της ελευθερίας, ενώ καλεί την κυβέρνηση να δώσει περαιτέρω επιχειρήματα για τις κάμερες, αφού η γενική φράση «για την ασφάλεια των πολιτών» δεν δικαιολογεί το νόμο.
Καταγγέλλοντας την κρατική παρέμβαση και την απουσία του χειρισμού του θέματος από τις αρμόδιες Αρχές, η ανακοίνωση τονίζει πως η ρύθμιση στην ουσία είναι αναποτελεσματική ως προς την προστασία προσωπικών δεδομένων, αφού δεν αναφέρει τα όρια, τα κριτήρια και τις εξειδικευμένες δράσεις της, με αποτέλεσμα ο πολίτης να μένει απροστάτευτος.
Παράλληλα, καταδεικνύει ασάφειες ως προς τις συνέπειες που θα έχει η χρήση καμερών, δεδομένου ότι δεν υπάρχουν λεπτομέρειες σχετικά με τις προϋποθέσεις της χρήσης αυτής αλλά και με τη διαδικασία επεξεργασίας των προσωπικών δεδομένων. «Πρέπει να υπάρχουν εγγυήσεις ότι δεν θα γίνονται αυθαιρεσίες και καταχρηστικές ενέργειες εις βάρος των πολιτών» τονίζει εν ολίγοις η ανακοίνωση.
Την ίδια στιγμή, ο νόμος αυτός οφείλει να αναφέρει την εξειδίκευση του σκοπού της επεξεργασίας των δεδομένων. Δεν είναι δυνατόν, λέει η Αρχή Προστασίας, να γίνεται μια γενικόλογη αναφορά περί διαφύλαξης της δημόσιας ασφάλειας. Πρέπει δηλαδή οι λόγοι για τους οποίους θα εφαρμόζεται ο νόμος να είναι συμβατοί με το σκοπό του.
Από τις παραλείψεις που παρατηρήθηκαν είναι ότι δεν προβλέπονται συγκεκριμένα κριτήρια επικινδυνότητας σε περιοχές ή κτήρια, προκειμένου να η χρήση των καμερών να έχει μια διαβαθμισμένη κλίμακα.
Επιπλέον, δεν προβλέπεται έκδοση προηγούμενης διοικητικής πράξης για την εγκατάσταση των εικονοληπτών σε συγκεκριμένο τόπο και χρόνο, ώστε να εξασφαλίζεται αποτελεσματικός δικαστικός έλεγχος της ορθής εφαρμογής του νόμου.
Τέλος, η τροπολογία προβλέπει μόνο το χρόνο τήρησης των συλλεγέντων δεδομένων (επτά ημέρες) και τη διαδικασία καταστροφής τους, ενώ δεν περιέχει ρυθμίσεις για τη συλλογή, αποθήκευση, χρήση και διαβίβαση των δεδομένων.
Οριστική είναι η απόφαση του βουλευτή της ΝΔ Γιάννη Μανώλη να αποχωρήσει από την Νέα Δημοκρατία, όπως δήλωσε ο ίδιος.
Λίγες ημέρες μετά την επιστολή των 16 στελεχών της ΝΔ από την Θεσσαλία, που άναψε «φωτιές» στη Ρηγίλλης, αφού διεμήνυσαν ότι δεν θα ξαναψηφίσουν το κόμμα αν δεν ληφθούν σοβαρές αποφάσεις για πρόσωπα που εξέθεσαν την ΝΔ, ο Γιάννης Μανώλης δήλωσε ότι θα παραιτηθεί στις 7 Σεπτεμβρίου: «Η κυβέρνηση έχει χάσει το παιχνίδι. Ίσως είναι αργά για αλλαγές. Οι αλλαγές και οι πρωτοβουλίες παίρνονται όταν πρέπει. Χρειαζόμαστε ηλεκτροσόκ κι όχι βαλεριάνες».
Θ. Κοκκινούλης: βρούβες μαζεύει τώρα ο Ρουσόπουλος
Η δήλωση Μανώλη δεν ήταν το μοναδικό πλήγμα που δέχθηκε μέσα σε λίγες ώρες η κυβέρνηση. Ο συνδικαλιστής Θανάσης Κοκκινούλης, ο οποίος έχει συνυπογράψει την επιστολή των «16», επανήλθε, στρέφοντας αυτή τη φορά τα πυρά του εναντίον του κυβερνητικού εκπροσώπου Ευάγγελου Αντώναρου αλλά και του πρώην υπουργού Επικρατείας Θεόδωρου Ρουσόπουλου.
Σε συνέντευξή του στον Real FM, και απαντώντας στην ερώτηση εάν ο κ. Αντώναρος θα πρέπει να παραμένει στη θέση του μετά τη δήλωσή του ότι δεν γνωρίζει ποιος είναι ο Κοκκινούλης, ο συνδικαλιστής απάντησε: «Κι ο Ρουσόπουλος είπε ότι ντρέπεται για λογαριασμό μου και τώρα μαζεύει βρούβες στο υπόλοιπο Αττικής».
Με άλλα λόγια, εφ' όσον πληρώνω μπορώ και να ρυπαίνω! Όσο περισσότερο πληρώνω, τόσο περισσότερο μπορώ, νομίμως και με ήσυχη τη συνείδηση, να ρυπαίνω; Το δήθεν απορρυπαντικό χαράτσι τσούζει αυτούς που δεν έχουν περίσσευμα εισοδήματος για να αποκτήσουν άμεσα ολοκαίνουργιο αυτοκίνητο, δεν δίδει καν πίστωση χρόνου, ώστε να εξοικονομηθούν τα χρήματα από τους μικρού και μεσαίου εισοδήματος πολίτες, ώστε μέσα σε ένα λογικό διάστημα, π.χ. ενός έτους, να αποσύρουν το άνω της πενταετίας ή δεκαετίας Ι.Χ. τους και να αγοράσουν υποχρεωτικά ένα καινούργιο. Ποιος δεν θα ήθελε ένα ολοκαίνουργιο αυτοκίνητο, αν ήταν τόσο εύκολο να το αποκτήσει υπό την παρούσα οικονομική κατάσταση;
Το κίνητρο 500 έως 2.000 ευρώ για την απόσυρση και άλλων 1.000 ευρώ για την αγορά μοιάζει με κείνο το ανέκδοτο, όπου κάποιος, αφού έκανε αιματηρές οικονομίες για να αγοράσει επιτέλους κι αυτός ένα τζιπ, όταν έφτασε η μεγάλη μέρα διαπίστωσε ότι του έλειπαν 50 ευρώ, βγαίνει έξω από την αντιπροσωπεία αυτοκινήτων και ικέτευε τους περαστικούς να τον λυπηθούν και να του δώσουν πενήντα ευρώ για να αγοράσει ένα τζιπ, οπότε ένας γυρίζει και του λέει: «Ρε, φιλαράκι, να σε δώσω 100 ευρώ να πάρεις κι ένα για μένα;»
Αναμφίβολο είναι ότι, εδώ και χρόνια, κυρίως στα αστικά κέντρα, το βάρος το εκατομμυρίων οχημάτων είναι δυσβάσταχτο για το περιβάλλον, τόσο από πλευράς εκπομπών ρύπων όσο και πλευράς χώρου, αφού προκαλούν κυκλοφοριακή ασφυξία και καθημερινό εκνευρισμό για οδηγούς και πεζούς. Δεν άκουσα τίποτα, όμως, περί μέτρων για τα ογκώδη πολυτελή οχήματα, που κυκλοφορούν ανενόχλητα στο κέντρο της πόλης και το καθένα πιάνει μισό δρόμο για να περάσει ή να κάνει στάση. Δεν άκουσα τίποτα για όσες μεγάλες μηχανές ή μικρά μηχανάκια κάνουν διαολεμένο θόρυβο και οι εξατμίσεις τους εκτοξεύουν βρωμερή κάπνα. Επίσης, δεν άκουσα το παραμικρό για την οδική και περιβαλλοντική συμπεριφορά των ταξί μέσα στην πόλη.
Άκουσα μόνο το επικοινωνιακό σύνθημα: Ο ρυπαίνων πληρώνει! Όποιος πληρώνει, λοιπόν, ανενόχλητα μπορεί να συνεχίσει να ρυπαίνει; Αλήθεια, πόσα πρόστιμα έχουν εισπραχθεί τα τελευταία 10 χρόνια από βιοτεχνίες και βιομηχανίες που ρυπαίνουν τον υδροφόρο ορίζοντα; Και αφού είναι τόσο αποτελεσματικά, γιατί συνεχίζεται το κακό;
Με εισπρακτικές ''πράσινες'' προχειρότητες, μια πόλη χωρίς δένδρα μεγάλα και ψηλά ποτέ δεν θα ανασάνει κανονικά. Μηχανικά θα υποβαστάζεται μέχρι να κάνει μπαμ.
Η προσέγγιση της Επιτροπής βασίζεται σε τρεις θεμελιώδεις αρχές:
1) οι τράπεζες στις οποίες χορηγούνται ενισχύσεις και οι ιδιοκτήτες τους πρέπει να καθίστανται βιώσιμες μακροπρόθεσμα χωρίς περαιτέρω κρατική στήριξη,
2) οι τράπεζες στις οποίες χορηγούνται ενισχύσεις και οι ιδιοκτήτες τους πρέπει να επωμίζονται ένα εύλογο μέρος του κόστους αναδιάρθρωσης και
3) πρέπει να ληφθούν μέτρα για να περιορισθούν οι στρεβλώσεις του ανταγωνισμού στην ενιαία αγορά. Οι κατευθυντήριες γραμμές που ισχύουν μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2010, εξηγούν ειδικότερα με ποιόν τρόπο προτίθεται η Κομισιόν να εφαρμόσει αυτές τις αρχές στο πλαίσιο της τρέχουσας συστημικής χρηματοπιστωτικής κρίσης, προκειμένου να συμβάλει στην αποκατάσταση της βιωσιμότητας του ευρωπαικού τραπεζικού τομέα.
Σύμφωνα με την αρμόδια για τον ανταγωνισμό επίτροπο Νέλι Κρους αυτές οι κατευθυντήριες γραμμές «θα αποτελέσουν χρήσιμο εργαλείο για τις τράπεζες και τα κράτη-μέλη διότι αναλύουν τα κριτήρια που θα εφαρμόσει η Επιτροπή για τις ενισχύσεις αναδιάρθρωσης σε τράπεζες κατά την τρέχουσα περίοδο. Συμπληρώνουν τις προηγούμενες κατευθυντήριες γραμμές για τις κρατικές εγγυήσεις, την ανακεφαλαιοποίηση και την αντιμετώπιση των απομειωμένων περιουσιακών στοιχείων».
Η Επιτροπή πρέπει να ασχοληθεί με ένα μεγάλο αριθμό μεμονωμένων περιπτώσεων αναδιάρθρωσης τραπεζών που έπονται μέτρων ενίσχυσης για τη διάσωση τραπεζών, τα οποία εγκρίθηκαν υπό τον όρο ότι θα υποβληθεί πρόγραμμα αναδιάρθρωσης εντός έξι μηνών.
Το προτεινόμενο νομοσχέδιο ακολουθεί το σκεπτικό αντίστοιχης νομοθετικής ρύθμισης με αυτή που είχε θεσπιστεί παλαιότερα για την κατασκευή του συστήματος παροχής φυσικού αερίου στην Ελλάδα, όπου μέσω ενός ευέλικτου θεσμικού πλαισίου διευκολύνθηκε η κατασκευή του συστήματος.
Συγκεκριμένα, σύμφωνα με το ενημερωτικό σημείωμα του υπουργείου Ανάπτυξης το έργο του υπογείου αγωγού χαρακτηρίζεται ως έργο μείζονος εθνικής σημασίας, δημοσίας ωφέλειας και δημοσίου συμφέροντος, ενώ προβλέπονται περιορισμοί της δόμησης σε ζώνες εκατέρωθεν του αγωγού για λόγους ασφαλείας των πολιτών και συντήρησης του έργου και αποζημιώνονται οι ιδιοκτήτες των εκτάσεων αυτών.
Επιπλέον, παρέχεται η δυνατότητα χρησιμοποίησης από την εταιρία κατασκευής του αγωγού, δημοτικών ή κοινοτικών εγκαταστάσεων, αλλά και του λιμένα Αλεξανδρούπολης, αναγκαίων για την κατασκευή του αγωγού, ενώ επιτρέπεται η αναγκαστική απαλλοτρίωση κάθε μορφής έκτασης μόνον κατά το μέτρο που είναι αναγκαία για την εκτέλεση του έργου.
"Με το νομοσχέδιο τιμούμε τις δεσμεύσεις μας για την πραγματοποίηση αυτού του μεγάλου έργου, το οποίο είναι κομβικής σημασίας τόσο για τη χώρα μας, όσο και την ευρύτερη περιοχή. Ακολουθούμε για την πρόοδο του έργου αντίστοιχες ρυθμίσεις που έχουν γίνει για την κατασκευή των αγωγών φυσικού αερίου. Χωρίς να ξεχνούμε την ιδιαίτερα σημαντική περιβαλλοντική διάσταση. Προχωρούμε σύμφωνα με τον προγραμματισμό μας, πιστεύοντας παράλληλα ότι όλοι οι συμβαλλόμενοι κινούμαστε προς την ίδια κατεύθυνση", δήλωσε σχετικά με το έργο, ο υπουργός Ανάπτυξης κ. Χατζηδάκης.